Meer over gepubliceerd werk van Rita Knijff-Pot


Op verzoek van de Stichting Behoud Erfgoed 's-Gravelandse Vaart schreef ik een persoonlijke impressie.

De ’s-Gravelandse Vaart

Elf jaar geleden verhuisde ik met mijn echtgenoot naar het Zuidereinde in ’s-Graveland. Slechts vier kilometer verwijderd van onze vorige woonplaats Hilversum, kwamen we in een andere wereld terecht. Dat had te maken met de plek waar ons huis staat. Aan de voorzijde een doorgaande weg waar het verkeer zich brutaalweg niet altijd aan de voorgeschreven snelheid houdt, maar aan de achterzijde het terras aan de ’s-Gravelandse Vaart. Aan de achterzijde ontvouwde zich ons leven. In de ochtend liep ik het balkon op dat bij de zitkamer op de eerste verdieping hoort en zag ik de dag ontwaken. In de winter waarin wij hier kwamen wonen, gaf de Vaart nog niet veel van zijn schatten prijs. Een kalme stroom waarop af en toe een eend neerstreek, een vogel overheen vloog, zwanen voorbij trokken en met ruig weer een stortvloed aan takken en bladeren voorbij dreef. Maar in ons eerste voorjaar hier vond de betovering plaats. Meerkoetjes, waterhoentjes, eenden, winterkoninkjes en zwaluwen luidden het nestseizoen in. Mussen op de buitentafel en kwikstaartjes op het plankier. Reigers roerloos aan de waterkant, de karpers in het vizier. Zelfs de ijsvogel kwam op verkenningsvlucht over het water scheren als een staalblauwe schicht. Uit de diepte kwamen de bladeren van de waterlelies omhoog en vleiden zich als sierlijke tapijten over het spiegelende wateroppervlak om van juni tot september hun witte en gele bloemen te tonen. Het hoefblad aan de overzijde van de vaart krulde vanuit hun dikke knoppen in het bermgras omhoog met stevige stelen en bladeren die een brede kraag vormen als afscheiding van de Emmaweg. Voor een hogere afscheiding had de buurman over het water gezorgd. Hij had stevige takken op een rij naast elkaar in de grond geduwd en die groeiden in een paar jaar uit tot serieuze wilgen, waardoor de auto’s verdwenen achter een scherm van wuivend groen. We besloten voortaan in de maanden juli en augustus niet op vakantie te gaan en thuis te genieten van een pauze in ons hectische bestaan. Waar was het heerlijker toeven dan in een dorp in ruste, met de natuur zo dichtbij ons huis en terras. 

Er kwam na een paar jaar een onrustig briesje langszij dat ons informeerde over plannen om de Vaart onderdeel van een recreatieve vaarroute te maken. Het waaide over, want er werd een degelijk ingenieursbureau aan het werk gezet om de haalbaarheid te onderzoeken. Conclusie: NIET HAALBAAR. "De Vaart moet aangepast worden. De kosten overstijgen de baten en er zijn teveel negatieve effecten op de waterkwaliteit en flora en fauna”.

Dit jaar stak er een steviger storm op die ons gelukkige bestaan bedreigde, omdat er ineens opnieuw geoordeeld was dat de sluizen opengezet moesten worden. Ik liet me informeren door de STICHTING BEHOUD ERFGOED ’S-GRAVELANDSE VAART over de ernst van de situatie, zoals bijvoorbeeld de ‘inspraakavond’ in juli waarbij het besluit al genomen leek te zijn. Ik bekeek een filmpje waarin een Wethouder van Wijdemeren, Jan-Jaap de Kloet, zei "Het is een interessant project dat een bijdrage kan leveren aan het uitgangspunt van het gebiedsakkoord Oostelijke Vechtplassen en hierbij geldt het afwegen van de belangen van de omwonenden maar óók van de recreanten.” Waar haalde de man die woorden vandaan? Werden ze hem ingegeven door de jachthaveneigenaren die graag meer boten en ligplaatsen verhuren, meer omzet willen draaien? Werden ze hem ingegeven door zijn verschillende nevenfuncties, voortvloeiende uit zijn wethouderschap, waarbij belangenverstrengeling niet ondenkbaar is. Hebben we hier te maken met een lobbyist die bij de gemeente op een bestuursplek zit? Het lijkt er wel op. Vond De Kloet het gerechtvaardigd om het  rapport uit 2012 van het ingenieursbureau te negeren en opnieuw bij hen het kostenplaatje op te vragen van de financiering, omdat er nu een grote zak geld klaarstaat van de Provincie? De uitslag van het onderzoek vertelde heel duidelijk hoe een aantal maatregelen genomen moeten worden: bruggen verhoogd, slagbomen geplaatst, lichten en bediening aangelegd, aanlegsteigers, de oevers beschoeien, de Vaart uitbaggeren die te smal is en te ondiep en de huizen te slecht gefundeerd om het botenverkeer te verdragen, om nog maar niet te spreken over het schrikbeeld dat er bij verlies van flora en fauna voortaan een kale waterweg en asfaltweg achter ons huis loopt en wij in de etalage zitten. "Er is nu geld voor al die maatregelen,” zei De Kloet en zijn uitspraak over de werkgroep met dertig bewoners die inspraak krijgen, was retoriek voor de Bühne. Bewoners hadden zich aangemeld, maar tot op heden is er geen uitnodiging gekomen, ook niet voor de gebiedsateliers waar de werkgroep in omgedoopt werd.

De Kloet en zijn achterban, willen dat huizen en huiseigenaren in de lange lintbebouwing langs de Vaart aan het Zuidereinde en het Noordereinde geschaad worden in eigendom en leefomgeving, om de willekeurige recreant te bedienen. De recreant die kan kiezen uit tal van mogelijkheden in de Gooi en Vechtstreek, moet niet in de verleiding worden gebracht om het vileine plan van een wethouder- trekker van gebiedsakkoord Oostelijke Vechtplassen- te steunen over de rug van de bewoners aan de ’s-Gravelandse Vaart.

Rita Knijff-Pot        
September 2019.        

Ingezonden brief Gooi- en Eemlander (ingekorte tekst)

Oktober 2019 - Ingezonden brief Weekblad Wijdemeren

                                                                                                                                                                                          

 

STAND BY YOUR MAN
November 2013

Verzamelbundel:
SBYM I 'Gouverneur'
SBYM II 'Over de grenzen'
SBYM III 'The Board'

ISBN 978-90-780945-1-7
Bestellen: ritamariaknijff@gmail.com

Paul Knijff, District Governor 2006-07 en Regional Rotary International Membership Coordinator 2007-10, is gekozen tot RI Director in the Board voor de periode 1 juli 2011-1 juli 2013. Dat heeft ook consequenties voor zijn spouse, Rita Knijff-Pot.

In STAND BY YOUR MAN III ‘The Board’ wordt de lezer een blik gegund op de wereld rond het bestuurlijk hoogste niveau van de service-organisatie Rotary International.

De netto opbrengst gaat naar 'End Polio Now' en 'ShelterBox'.
 
 

Hoe beleef je het jaar dat je man, al jaren toegewijd Rotarian, als gouverneur van zijn District 1570 (Midden Nederland) optreedt. Het eerste boek STAND BY YOUR MAN (2007) is een bundeling van twaalf maandelijkse columns die Rita Knijff-Pot schreef voor de webeditie van magazine De Rotarian in het jaar 2006-2007. Het is een mild spottend, relativerend, kritisch relaas over waar Rotary nou eigenlijk voor staat.

ISBN 978-90-811999-1-9

 


In maart 2010 is STAND BY YOUR MAN  ‘Over de grenzen‘ verschenen. Het is een vervolg op de in 2007 uitgegeven bundel Stand By Your Man. De netto opbrengst van het boek gaat naar Rotary Doctors Nederland. In ‘Over de grenzen’ geeft Rita Knijff-Pot een kijkje achter de schermen van de wereldorganisatie Rotary waarin echtgenoot oud-gouverneur de functie vervulde van Regionaal RI Membership Coordinator. Samen vertegenwoordigden zij tweemaal de President van Rotary International en zijn echtgenote op districtsconferenties. Het boek neemt je mee naar plaatsen als Keulen, Sarpsborg (Noorwegen), Brussel, Wenen, Boekarest en Parijs.

ISBN 978-90-811999-2-6





 




nrc.next vrijdag 20 juni 2008
Mijn man volgt me de winkel in waar ik een week geleden een mooi Biedermeierkastje heb gezien voor de logeerkamer. Ik zie de kast nergens en vraag teleurgesteld of hij verkocht is. ‘Nee hoor’, zegt de eigenaar, hier staat-ie. Ik heb hem roze geschilderd, want dat bruine hout verkoopt niet meer.’ Vervolgens wijst hij op een andere prachtige negentiende-eeuwse kast die hetzelfde lot zal ondergaan, omdat hij er al drie weken staat. Ik loop naar de mooie, bruine kast met de intentie om hem dan maar te kopen. Deze cultuurbarbaar moet immers een halt worden toegeroepen! Mijn man leest mijn gedachten, trekt me bij mijn arm weg en zegt bij het verlaten van de winkel: ‘We hebben een trend gesignaleerd, voor een ander publiek.’

nrc.next woensdag 2 december 2009
We waren uitgenodigd om op de achttiende verjaardag van ons buurmeisje het glas champagne te heffen om haar volwassen leven in te luiden, voordat zij met vriendinnen een lange feestnacht buitenshuis tegemoet ging. Een oom sprak haar liefdevol toe, haar vader kon niet aanwezig zijn, en de spreker memoreerde het bewogen jaar dat achter haar lag. Hij raakte geëmotioneerd en ook bij de jarige en eigenlijk het hele gezelschap kwamen de tranen, waarop het zoontje van de spreker zei: ‘Ik dacht dat het leuk was om 18 te worden.’

nrc.next '160' maandag 21 juli 2008

Voortstrompelend in de
tijd haalt een koffer
tegenstrijdigheden
zwarte
ondoordachtzaamheid
grijzer onmacht en stom
toeval me in
nergens ben jij
wars van wetten

© mara matlung
 
160.nl archief: andere 160 gedichten.pdf